When Plans Change
When our first son was around 3 years old, nagkaroon kami ng desire na magkaroon ng isa pang anak. Pero sa hindi namin maintindihang dahilan, hindi na ako muling nabuntis. Okay naman ang checkup, normal lahat.
Sa paglipas ng isang taon na hindi pa rin kami nabubuntis, may mga nababasa akong blogs online tungkol sa mga families na nag-adopt. Ang pinakapaborito kong sinusundan noon ay isang American family who adopted first two kids, then two more, from Africa. I loved reading about their experience, pati na ang mga bagay na natutunan nila dahil doon, especially about the healing that comes for abandoned children.
Eventually, that led us down the road to fostering and adopting. Two of our younger sons now were babies we had fostered and eventually adopted. May iba pang mga bata na aming inalagaan noon at napunta na rin sa kani-kanilang bagong pamilya. Dahil din sa aming pinagdaanan, may ilang mga pamilya rin sa aming komunidad sa simbahan na nagsimula na ring mag-foster at mag-ampon.
Bakit ko naikuwento ito? Dahil nagsimula kami sa isang puntong akala namin alam namin kung ano ang gusto namin, pero hindi iyon ang ibinigay ni Lord. Yun pala, His ways are higher than our ways (Isaiah 55:8-9), at may iba pa Siyang paraan para ibigay iyon—na ginamit Niya pati ang iba bukod sa aming pamilya. I love it as a picture of how His bigger story is at work in our lives.
At dito rin namin mas naunawaan ang isang bagay na madalas naming marinig: “Minsan ang sagot ng Diyos ay ‘oo,’ minsan ay ‘hindi,’ at kung minsan ay ‘hindi pa.’” (Isaiah 55:8-9)
So, what do you think? In what way can you see His bigger story?
Tandaan mo, isa kang miracle!
