He comforts those who mourn.
Grief isn’t just sadness. Pwede kang makaramdam ng emptiness, guilt, or even anger. Nakaranas ka na bang mawalan ng taong pinakamamahal mo? Isa yata ito sa pinakamasakit at pinakamahirap dalhin—whether we lose someone to death, distance, or a broken relationship.
A few months ago, sumali ako sa isang poetry workshop with the theme focused on grief. Maliit lang ang grupo, and we had the chance to recite what we had written. One person shared a poem she wrote about her mother who passed away. Isinulat niya ito gamit ang everyday things her mom used to do: ang amoy ng sibuyas at bawang sa adobong niluluto niya, ang kanyang boses every time she nagged her children to pick up their things, ang pagkanta niya habang nasa banyo, the smell of her shampoo after she showered, the feel of her hand on one’s forehead kapag may lagnat…
In the Bible, there’s an entire book called Lamentations. Ang ibig sabihin nito ay panaghoy. Isinulat ito ng propetang si Jeremias bilang panaghoy sa pagkasira ng Jerusalem noong sinakop ito ng Babylon. Ipinapakita nito na mahalaga kay Lord ang ating pagdadalamhati.
Ikaw ba, kapag namimiss mo ang taong nawala sa’yo, ano ang mga bagay na naaalala mo? Ang mga sensory experiences, like ’yung mga naririnig, naaamoy, nahihipo, o nalalasahan mo. Pwede mo itong isulat sa isang journal o notebook as a way of processing grief.
Bakit ito mahalaga as we process our grief? Because we believe that God wants to comfort you in your grief, at nagagawa Niya ito kapag hindi tayo tumatakas sa pagdadalamhati, kundi dinadaanan natin ito at dinadala sa Kanya. Pumunta ka sa Kanya, He comforts those who mourn. (Matthew 5:4).
Tandaan mo, isa kang miracle!
